AYNI KONUTTA YAŞAMAYAN KARDEŞLER ARASINDA HIRSIZLIK SUÇU ŞİKÂYETE TABİDİR

SANIK İLE ŞİKÂYETÇİ AYNI KONUTTA BERABER YAŞAMAYAN KARDEŞ OLUP TCK’NIN 167/2. MADDESİ GEREĞİNCE SANIĞIN BU SUÇTAN CEZALANDIRILABİLMESİ ŞİKÂYETE TABİDİR.

T.C.

Y A R G I T A Y
2 . Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7655
KARAR NO : 2023/697

Sa­nık hak­kın­da ku­ru­lan hü­küm­le­rin; ka­rar ta­ri­hi iti­ba­rıy­la 6723 sa­yı­lı Ka­nun’un 33. mad­de­siy­le de­ği­şik 5320 sa­yı­lı Ka­nun’un 8. mad­de­si ge­re­ği yü­rür­lük­te bu­lu­nan 1412 sa­yı­lı Ceza Mu­ha­ke­me­le­ri Usu­lü Ka­nu­nu’nun 305. mad­de­si ge­re­ği tem­yiz edi­le­bi­lir ol­du­ğu, ka­rar ta­ri­hin­de yü­rür­lük­te bu­lu­nan 5271 sa­yı­lı Ceza Mu­ha­ke­me­si Ka­nu­nu’nun 260/1. mad­de­si ge­re­ği tem­yiz ede­nin hü­küm­le­ri tem­yi­ze hak ve yet­ki­si­nin bu­lun­du­ğu, 1412 sa­yı­lı Ka­nun’un 310. mad­de­si ge­re­ği tem­yiz is­te­mi­nin sü­re­sin­de ol­du­ğu, aynı Ka­nun’un 317. mad­de­si ge­re­ği tem­yiz is­te­mi­nin red­di­ni ge­rek­ti­rir bir du­ru­mun bu­lun­ma­dı­ğı ya­pı­lan ön in­ce­le­me ne­ti­ce­sin­de tes­pit edil­mek­le, ge­re­ği dü­şü­nül­dü:

I. HU­KU­KΠSÜ­REÇ
1. An­ka­ra Cum­hu­ri­yet Baş­sav­cı­lı­ğı­nın 14.03.2016 ta­rih­li ve 2016/10807 nu­ma­ra­lı id­di­ana­me­siy­le sa­nık hak­kın­da kar­de­şi olan şi­kâ­yet­çi Ay­bi­ke Yos­na­zo’ın evi­ne ge­lip, ev­den şi­kâ­yet­çi­nin çocuğu­nun şar­ja ta­kı­lı olan cep te­le­fo­nu­nu çal­dı­ğı ve aynı gün ye­ğe­ni olan di­ğer şi­kâ­yet­çi ile de yü­rü­me ba­ha­ne­siy­le dı­şa­rı çı­kıp, bi­ri­siy­le ko­nuş­mak için cep te­le­fo­nu­nu is­te­yip, daha son­ra geri verme­di­ği id­di­asıy­la şi­ka­yet­çi Ay­bi­ke’e yö­ne­lik ey­le­mi se­be­biy­le TCK’nın 142/2-h, 53 ve 58. mad­de­le­rin­den ve di­ğer şi­kâ­yet­çi Ya­ğız’a yö­ne­lik ey­lem­le­rin­den de aynı Ka­nun’un 141/1, 53 ve 58. madde­le­rin­den ce­za­lan­dı­rıl­ma­la­rı is­te­miy­le kamu da­va­sı açıl­mış­tır.

2. An­ka­ra 38. As­li­ye Ceza Mah­ke­me­si­nin, 16.06.2016 ta­rih­li ve 2016/238 Esas, 2016/482 Ka­rar sa­yı­lı ka­ra­rı ile sa­nık hak­kın­da hır­sız­lık su­çun­dan şi­kâ­yet­çi Ay­bi­ke Yos­na­zo’a kar­şı 5237 sa­yı­lı Türk Ceza Ka­nu­nu’nun 142/2-h, 62 ve 53/1. mad­de­le­ri ge­re­ğin­ce 4 yıl 2 ay ha­pis ve şi­ka­yet­çi Ya­ğız Med­re’ya yö­ne­lik aynı Ka­nun’un 141/1, 62 ve 53/1. mad­de­le­ri ge­re­ğin­ce 10 ay ha­pis ce­za­sıyla ce­za­lan­dı­rıl­ma­sı­na ve her iki ceza yö­nün­den hak yok­sun­luk­la­rı­na ka­rar ve­ril­miş­tir.

II. TEM­YİZ SE­BEP­LE­Rİ
Sa­nık 17.06.2016 ta­rih­li tem­yiz di­lek­çe­sin­de özet­le al­dı­ğı 5 yıl ce­za­yı tem­yiz et­mek is­te­di­ği­ni bil­dir­miş­tir.

III. OLAY VE OL­GU­LAR
1. Olay ta­ri­hi olan 31.07.2015’te sa­nı­ğın ab­la­sı olan şi­kâ­yet­çi Ay­bi­ke Yos­na­zo’ın evi­ne saat 02.30 sı­ra­la­rın­da gel­di­ği, aynı gün saat 18.00 sı­ra­la­rın­da ev­den şi­kâ­yet­çi­nin 9 ya­şın­da­ki oğlu Al­p­’ın tele­fo­nu­nun ça­lın­dı­ğı, daha son­ra yine aynı gün saat 19.40 sı­ra­la­rın­da sa­nı­ğın bu kez ye­ğe­ni olan şi­kâ­yet­çi Ya­ğız ile bir­lik­te gez­mek için dı­şa­rı çık­tı­ğı ve bi­ri­ni ara­mak için şi­kâ­yet­çi­den *** marka cep te­le­fo­nu­nu alıp, uzak­laş­tı­ğı, şi­ka­yet­çi­ler Ay­bi­ke ve Ya­ğız’ın te­le­fon­la­rı sa­nı­ğın çal­dı­ğı­nı be­yan et­tik­le­ri, ko­vuş­tur­ma ev­re­sin­de şi­kâ­yet­çi­ler­den Ay­bi­ke’ün şi­kâ­ye­tin­den vaz­geç­ti­ği­ni be­yan ettiği, bu se­bep­ler­le mah­ke­me sa­nı­ğın her iki şi­kâ­yet­çi­ye kar­şı ey­lem­le­rin­den do­la­yı ayrı ayrı mah­kûm edil­di­ği be­lir­len­miş­tir.

2. Sa­nık üze­ri­ne atı­lı suç­la­ma­la­rı ka­bul et­me­miş ve 23.03.2016 ta­rih­li Bi­lir­ki­şi ra­po­ru da dava dos­ya­sı içi­ne alın­mış­tır.

IV. GE­REK­ÇE
1. 5237 sa­yı­lı TCK’nın 53. mad­de­sin­de ön­gö­rü­len hak yok­sun­luk­la­rı uy­gu­la­nır­ken, 15.04.2020 ta­rih­li ve 31100 sa­yı­lı Res­mî Ga­ze­te’de ya­yım­la­na­rak aynı ta­rih­te yü­rür­lü­ğe gi­ren 7242 sa­yı­lı Kanun’un 10. mad­de­si ile TCK’nın 53. mad­de­sin­de ya­pı­lan de­ği­şik­li­ğin in­faz aşa­ma­sın­da gö­ze­til­me­si müm­kün gö­rül­müş­tür.

2. Olay ta­ri­hi olan 31.07.2015’te sa­nık Za­fer Yos­na­zo’ın ab­la­sı olan şi­kâ­yet­çi Ay­bi­ke Yos­na­zo’ın evi­ne saat 02.30 sı­ra­la­rın­da gel­di­ği, aynı gün saat 18.00 sı­ra­la­rın­da ev­den şi­kâ­yet­çi­ye ait olan ve 9 ya­şın­da­ki oğlu Al­p­’ın te­le­fo­nu­nun ça­lın­dı­ğı, saat 19.40 sı­ra­la­rın­da sa­nı­ğın bu kez ye­ğe­ni olan şi­kâ­yet­çi Ya­ğız ile bir­lik­te gez­mek için dı­şa­rı çık­tı­ğı ve bi­ri­ni ara­mak için şi­kâ­yet­çi­den *** mar­ka cep te­le­fo­nu­nu alıp, uzak­laş­tı­ğı, şi­kâ­yet­çi­ler Ay­bi­ke ve Ya­ğız’ın te­le­fon­la­rı sa­nı­ğın çal­dı­ğı­nı be­yan et­tik­le­ri ve sa­nı­ğa suç at­ma­la­rı­nı ge­rek­ti­recek bir hu­su­me­tin de bu­lun­ma­dı­ğı ve dos­ya kap­sa­mı­na göre olay ta­ri­hin­de şi­kâ­yet­çi­le­rin evi­ne sa­nık­tan baş­ka bir kim­se­nin gel­me­di­ği de an­la­şıl­dı­ğın­dan, sa­nı­ğın her iki şi­kâ­yet­çi­ye yö­ne­lik ey­lem­le­ri ger­çek­leş­tir­di­ği an­la­şıl­mış­tır. An­cak sa­nı­ğın şikâyet­çi Ay­bi­ke’ün 9 ya­şın­da­ki oğ­lu­nun cep te­le­fo­nu­nu çal­ma­sı ey­le­mi­ne yö­ne­lik ola­rak 31.05.2016 ta­rih­li otu­rum­da şi­kâ­yet­çi­nin sa­nık­tan şi­kâ­yet­çi ol­ma­dı­ğı­nı be­yan et­me­si ve sa­nı­ğın da 11.05.2016 ta­rih­li otu­rum­da hak­kın­da şi­kâ­yet­ten vaz­geç­me olur­sa ka­bul ede­ce­ği­ni be­lirt­ti­ği an­la­şıl­mak­ta­dır. Be­lirt­mek ge­re­kir ki; sa­nık ile şi­kâ­yet­çi Ay­bi­ke aynı ko­nut­ta be­ra­ber ya­şa­ma­yan kardeş­tir­ler ve TCK’nın 167/2. mad­de­si ge­re­ğin­ce sa­nı­ğın bu suç­tan ce­za­lan­dı­rı­la­bil­me­si şi­kâ­ye­te ta­bi­dir. So­mut olay­da ise usu­lü­ne uy­gun bir şi­kâ­yet­ten vaz­geç­me ve bu­nun ka­bu­lü söz ko­nu­su oldu­ğun­dan mah­ke­me­ce sa­nık hak­kın­da şi­kâ­yet­çi Ay­bi­ke Yos­na­zo’a yö­ne­lik ey­le­min­den do­la­yı hır­sız­lık su­çun­dan şi­kâ­yet­ten vaz­geç­me se­be­biy­le düş­me ka­ra­rı ve­ril­me­si ge­re­kir­ken, yar­gı­la­ma­ya de­vam edi­le­rek mah­kû­mi­yet ka­ra­rı ve­ril­me­si hu­ku­ka ay­kı­rı bu­lun­muş­tur.

3. Sa­nı­ğın olay ta­ri­hin­de aynı ko­nut­ta be­ra­ber ya­şa­ma­dı­ğı ye­ğe­ni olan şi­kâ­yet­çi Ya­ğız Med­re ile gez­mek için dı­şa­rı çık­tı­ğı ve bi­ri­ni ara­mak için şi­kâ­yet­çi­den *** mar­ka cep te­le­fo­nu­nu alıp bir daha da geri ver­me­di­ği an­la­şıl­mış­tır. 02.12.2016 ta­rih­li Res­mi Ga­ze­te’de ya­yım­la­na­rak aynı ta­rih­te yü­rür­lü­ğe gi­ren 6763 sa­yı­lı Ka­nun’un 34. mad­de­si ile de­ği­şik 5271 sa­yı­lı CMK’nın 253. madde­si ile uz­laş­tır­ma hü­küm­le­ri ye­ni­den dü­zen­len­miş olup, sa­nı­ğın şi­kâ­yet­çi Ya­ğız’a yö­ne­lik ey­le­mi­ne uyan TCK’nın 141/1. mad­de­sin­de dü­zen­le­nen su­çun uz­laş­ma kap­sa­mına alın­dı­ğı na­za­ra alına­rak, uz­laş­tır­ma iş­le­mi ya­pı­lıp so­nu­cu­na göre sa­nı­ğın hu­ku­ki du­ru­mu­nun de­ğer­len­di­ril­me­si ge­rek­ti­ği­nin gö­ze­til­me­me­si hu­ku­ka ay­kı­rı bu­lun­muş­tur.

V. KA­RAR
Ge­rek­çe bö­lü­mün­de açık­la­nan ne­den­ler­le An­ka­ra 38. As­li­ye Ceza Mah­ke­me­si­nin, 16.06.2016 ta­rih­li ve 2016/238 Esas, 2016/482 Ka­rar sa­yı­lı ka­ra­rı­na yö­ne­lik sa­nı­ğın tem­yiz is­tem­le­ri ye­rin­de gö­rül­dü­ğün­den hü­küm­le­rin, 1412 sa­yı­lı Ka­nun’un 321. mad­de­si ge­re­ği, BO­ZUL­MA­SI­NA, dava dos­ya­sı­nın, Mah­ke­me­si­ne gön­de­ril­mek üze­re Yar­gı­tay Cum­hu­ri­yet Baş­sav­cı­lı­ğı­na TEV­DİİNE, 20.02.2023 ta­ri­hin­de oy­bir­li­ğiy­le ka­rar ve­ril­di.